एक मधेस एक प्रदेशको मिठो ललिपप देखाएर संविधान सभाको निर्वाचनमा चौथो शक्तिको रुपमा उदाएको मधेसी मोर्चा अहिले खाउँ कि नखाउँको दोसाधमा देखियो। जव एघार प्रदेशमा प्रमुख दलहरु सहमतहुँदै एक मधेस एक प्रदेश अस्विकार गरियो अनी जातिय आधारमा भन्दा पनि सामाजिक सद्भावका आधारमा संघमा जाने निश्चित गर्‍यो। मधेसी मोर्चाको राजनीतिक धरातल केवल जातिय नारामात्रै थियो। यो सहमतीसँगै उसको त्यो धरातल हल्लीयो। अहिले उ न आन्दोलनमा जानसक्ने अवस्थामा छ न खुल्लारुपमा सहमती स्विकार गर्न सकेको छ। बाँकी अंश…

भोटको राजनीतिको लोभमा सामाजिक सद्भाव खल्बल्याउँदै जातिय रुपमा राज्यको पुनर्रसंरचना गर्दै एकल जातिय आधारमा प्रदेशको निर्माणको पूर्व अडानमा माओवादी लचिलो भएपछी सम्भावीत जातिय भिडन्तवाट नेपालले मुक्ति पाएको छ। जातिय राज्यको नाममा अडिग रहेका दल आखिरमा आएर एकल जातको आधारमा प्रदेशको निर्माणगर्दा त्यसले विखन्डन बाहेक अरु कुनै उपलब्धी नहुनेमा विश्वस्तहुँदै बहुजातिय अस्तित्व कायम रहनेगरी संघिय संरचनामा जान राजी भएका छन्। एक हदसम्म यो ज्यादै सुखद पक्ष हो। कारण, कमसे कम तत्कालका लागी हुने जातिय भिडन्तलाई यसले न्युनिकरण गरेको छ। बाँकी अंश…

यो जात भन्ने चिज हेर्दा सामान्य तर, भावना बढो संवेदनशिल। हिजोपनि यही जातका आधारमा समाजलाई विभाजीत गराएर देश लुटे। भोली त्यही पुरानो खतरनाक सुत्रको प्रयोगको अभ्यास भइरहेको छ। चेतना जति बढ्दै जान्छ सामाजिक दुश्चक्र त्यत्ति हट्दै जान्छ भन्थे। तर, खै यो लोकतन्त्रले त झन् नेपाललाई जात, भात, को कहाँको आदीवासी, को आयातित को जनजाती भन्ने कुरितीमा पो फर्कायो। हिजो एक अर्काको लागी ज्यान दिन तयार आत्मिय मित्रहरु आज जातको विवादमा ज्यान लिन तयार देखिए। दुर्दशा हाम्रो। अरुले प्रयोग गरेर असफल भएको सुत्रलाई हामी भने लिडेपाराले सफल बनाउनसक्छौं भनेर कस्सिएका छौं। बाँकी अंश…

नेपाली सेनाले यसो गोली बनाउने गरेपनी नेपालमा हतियारै बनाउने कारखानाचै छैन नै। हतियारजस्तो कुरो आफैं बन्ने विषयपनी भएन। यसको खानी पनि हुन्न। तर, हिजो–आज गाउँका ओडाहरुमा भटाभट हतियार भेटिने श्रृंखलाले सोमवारपनि निरन्तरता पायो। कैलालीको भालुमारे खोलाको ओडारमा चार हजार राउन्ड बढीका गोली, इन्सास, एलएमजीका म्यागजिन फेलापारेछ बोरामा पोको पारेको अवस्थामा। आखिर यत्रो हतियारको कहाँवाट आइरहेका छन्? बाँकी अंश…

पुराना सहमतीको कार्याँवयनको इतिहास दोहोर्‍याउँदै सहमतीय सरकार बनाउन मधेसी मोर्चा सहितको प्रमुख दलका नेताहरुले गरेको सहमतीपनि आखिरका कागजकै खोस्टोमा समेटिने पक्का भएजस्तो छ । नानाभातीको बहाना गर्दै एमालेले यो सरकारमा नजाने निर्णय गरेकाले सहमतीपत्रमा हस्ताक्षर गर्ने चारपक्षमध्ये एकपक्ष पछाडि हट्यो। हस्ताक्षरकर्ता एमालेका अध्यक्ष झलनाथ खनालले आखिरमा पुनः आफ्नै प्रतिवद्धता कुल्चिए। बाँकी अंश…

बतास चिसिए पनि अझै झरीको मौसम आइसकेको छैन। तर, नेपालमा भने अहिले बाढी आइसक्यो। साहित्यीक बाढी। प्रत्येक साता नयाँ नयाँ कृतीको मुहार देखिनथालेको छ। लेखकिय परिचय स्थापित गराइसकेका,स्थापित हुन संघर्षरत, प्रथम पाइलावाला। नयनराज पाण्डेको लू,रविन्द्र मिश्रको खान पुगोस्, दिन पुगोस्, कृष्ण धरावासीको पान्डुलिपि, रमण घिमिरेको अर्थात हामी, रामेश कोइरालाको आमाको मुटु,गौरा प्रसाईको जिन्दगीका पानाहरु, कवि श्यामलको हतारमा यात्रा। शनिवारमात्रै तारालाल श्रेष्ठको सपनाको समाधि अनी अमर न्यौपानेको सेतो धर्तीको विमोचन भयो। बाल विधवा केन्द्रित उपन्यास सेतो धरती रोचक छ अरे। बाँकी अंश…

संविधाननै जारी नहुनुभन्दा बाबुरामको हस्ताक्षरमा भएपनी संविधान जारी गर्न राजी भए। ल यो सहमती चै साकार होस्।

कांग्रेस र एमालेका नेताहरु बाबुरामलाई प्रधानमन्त्रीको कुर्सीवाट खसाल्न अविश्वास प्रस्तावको बम फाल्ने तयारीमा रहेको समाचार बासी हुन नपाउँदै अर्को समाचार आयो– प्रमुख दलका प्रमुख नेताहरु प्रधामन्त्री नफेर्न तर,े मन्त्रीहरु चै फेर्न सहमती भए। भोली अर्थात विहिवार अहिलेको सरकारमा रहेका बाबुरामबाहेक सबैले राजीनामा दिनेछन्। करिव एक महिना भएथ्यो, एसएसपीहरुको बढुवा भएपनी उनीहरुको पदस्थापना नभएको। आज हतार हतार गृहमन्त्रालयले एसएसपीको पदस्थापनामात्रै गरेन, सरुवाको समय नभएका केही एसएसपीको पनि सरुवा गर्‍यो। आखिर हाम्रा गृहमन्त्री हतारिनुको कारण बल्ल बेलुकातिर पो खुल्यो। बाँकी अंश…

नेपालमा आततायी आतंककारीको संख्या कम छैन। थप बढ्दो छ। जनपुरमा भएको बम विष्फोट यसको पछिल्लो उदाहरण हो। आफ्नो समुहको नाम चर्चामा ल्याउन निर्दोष सर्वसाधारणको इहलिला समाप्त पारिरहेका छन् उनीहरुले। तर, उनीहरुलाई आतंककारी भन्न कामीरहेको छ सरकार। निरिह सरकार श्रद्धाञ्जली ब्यक्त गर्दै सहिदको सुची बढाएर आफ्नो जिम्मेवारी पुरा गरिरहेको छ। बाँकी अंश…